Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΙΑΦΟΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΙΑΦΟΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Οι 13 ημέρες που "εξαφανίστηκαν" από την ελληνική ιστορία και δεν υπάρχει κανένα καταγεγραμμένο γεγονός

Κυριακή, 9 Φεβρουαρίου 2020

Oσο κι αν ψάξετε, δεν πρόκειται να βρείτε Ελληνίδα ή Έλληνα που να έχει γεννηθεί ή να έχει πεθάνει μεταξύ 16 και 28 Φεβρουαρίου του 1923! Επίσης σε κανένα ιστορικό αρχείο δεν υπάρχουν καταγεγραμμένα γεγονότα τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο στη χώρα μας. Ούτε καν εφημερίδες δεν κυκλοφόρησαν το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. 

Όλα αυτά τα πολύ περίεργα δεν συνέβησαν γιατί σταμάτησε ο χρόνος ή επειδή η Ελλάδα μπήκε για 13 ημέρες στη ζώνη του λυκόφωτος. Η εξήγηση είναι πολύ πιο απλή: Τέτοιες ημέρες πριν από 96 χρόνια, αποφασίσαμε να μεταπηδήσουμε επισήμως, από το Ιουλιανό στο Γρηγοριανό ημερολόγιο και άρα μετά τις 16 Φεβρουαρίου πήγαμε κατευθείαν στην 1η Μαρτίου.

Προκειμένου να καταλάβουμε το λόγο που συνέβη αυτό πρέπει πρώτα να πούμε  κάποια πράγματα για το Ιουλιανό ημερολόγιο και τους λόγους για τους οποίους έπρεπε να αντικατασταθεί. Το 46 π.Χ. ανώτατος άρχοντας στην Ρώμη είναι ο Ιούλιος Καίσαρας και αποφασίζει να αλλάξει το παραδοσιακό ρωμαϊκό ημερολόγιο των 355 ημερών μιας και είχαν χαθεί τόσες μέρες που οι εποχές έρχονταν όλο και νωρίτερα και δεν ταίριαζαν με τους αντίστοιχους μήνες. 

Ο Έλληνας αστρονόμος Σωσιγένης από την Αλεξάνδρεια αναλαμβάνει την δημιουργία ενός νέου ημερολογίου και τρόπου μέτρησης του έτους και προς τιμήν του Καίσαρα, το ημερολόγιο ονομάζεται «Ιουλιανό». Σύμφωνα με αυτό, το έτος έχει 365,25 ημέρες και προστίθεται διορθωτικά άλλη μια κάθε τέσσερα χρόνια. Η νέα μέτρηση του χρόνου ήταν σαφώς καλύτερη από την προηγούμενη, αλλά και πάλι έχανε 11 λεπτά και 14 δευτερόλεπτα ανά έτος. Με μαθηματική ακρίβεια, το πρόβλημα μακροπρόθεσμα θα διογκωνόταν, όπως και έγινε.

Στα τέλη του 16ου αιώνα το Ιουλιανό ημερολόγιο έχει πλέον πέσει έξω για 11 ολόκληρες ημέρες και με αυτόν τον ρυθμό, κάποια στιγμή θα γιορτάζαμε τα Χριστούγεννα θα έπεφταν στη μέση του καλοκαιριού. Ο Ιταλός αστρονόμος και φιλόσοφος  Aloysius Lilius γράφει μια εργασία με τίτλο "Σύνοψις του νέου σχεδίου για την επανόρθωση του Ημερολογίου" που δεν δημοσιοποιείται μέχρι τον θάνατό του, το 1576. Έξι χρόνια αργότερα, ο αδελφός του τη διαβάζει ενθουσιασμένος και την παρουσιάσει στον Πάπα Γρηγόριο τον 13ο, ο οποίος αφού συμβουλευτεί τους συνεργάτες του αναθέτει τις τελευταίες τροποποιήσεις στον Ιταλό αστρονόμο Cristoforo Clavio και δίνει εντολή να διορθωθεί για μια ακόμη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας το σύστημα μέτρησης του χρόνου.   


Στις 4 Οκτωβρίου του 1582, ο Ποντίφικας αποφασίζει ότι η επόμενη ημέρα που ξημέρωνε μετονομάζεται σε 15η Οκτωβρίου. Παράλληλα τροποποιεί τον σεληνιακό κύκλο που χρησιμοποιείται από την Εκκλησία για τον υπολογισμό του Πάσχα. Το έτος έχει πλέον 365,24 ημέρες. Για πρακτικούς όμως λόγους συμφωνήθηκε ότι θα έχει 365 και αυτό το υπολειπόμενο 0,24 θα αναπληρώνεται προσθέτοντας μια ακόμη ημέρα ανά τετραετία (το επονομαζόμενο δίσεκτο έτος) τον μήνα Φεβρουάριο. Το νέο ημερολόγιο θα ονομαστεί «Γρηγοριανό», από το όνομα του Πάπα και φυσικά υιοθετήθηκε αμέσως από Ρωμαιοκαθολικές χώρες όπως η Ιταλία, η Ισπανία και η Πορτογαλία. Αντιθέτως, οι ορθόδοξες και οι προτεσταντικές το είδαν με επιφύλαξη και το ενστερνίστηκαν σταδιακά πολύ αργότερα, όταν διαπίστωσαν ότι η εφαρμογή του έκανε πιο εύρυθμη τη ζωή τους. 

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο μέχρι και τα τέλη του 19ου αιώνα το έβλεπε ως απόπειρα προσηλυτισμού εκ μέρους του Βατικανού. Μόλις το 1902 ο τότε Πατριάρχης Ιωακείμ Γ’ έκρινε σκόπιμο να αποστείλει από το Φανάρι εγκύκλιο σε όλες τις ομόδοξες Εκκλησίες προκειμένου να μελετήσουν εκ νέου το ζήτημα του ημερολογίου, οπότε αναθεωρήθηκαν οι δογματικές απόψεις αιώνων.


Η Εκκλησία της Ελλάδας συστήνει επιτροπή μελέτης που αποφαίνεται ότι «η μεταβολή, μη προσκρούσα εις δογματικούς και κανονικούς λόγους, ηδύνατο να γίνη μετά συνεννόησιν πασών των αυτοκεφάλων Εκκλησιών, ιδία δε του Οικουμενικού Πατριαρχείου». Μέχρι να γίνουν αυτές οι συνεννοήσεις συνέχισε να χρησιμοποιείται το Ιουλιανό ημερολόγιο. Είχε δώσει όμως τη συγκατάθεσή της στην τότε κυβέρνηση του Στυλιανού Γονατά και την εν γένει πολιτεία, να χρησιμοποιεί το Γρηγοριανό για πολιτική και μόνο χρήση.

Έτσι, με βασιλικό διάταγμα του Γεωργίου Β’ (το οποίο είναι ακόμη σε ισχύ αφού δεν έχει αντικατασταθεί με νεότερο) εισήχθη το Γρηγοριανό ημερολόγιο την 16η Φεβρουαρίου του 1923, η οποία ορίστηκε ως 1η Μαρτίου. Οι ενδιάμεσες 13 ημέρες χάνονται στα χαρτιά δια παντός.

Η κατάσταση όμως περιπλέχθηκε λίγα εικοσιτετράωρα αργότερα, όταν ήρθε η 25η Μαρτίου. Το κράτος μπορούσε να τιμήσει εκείνη την ημέρα την επέτειο της Εθνεγερσίας του 1821, αλλά δεν μπορούσε να γιορτάσει τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, αφού για την Ελλαδική Εκκλησία ο Ευαγγελισμός θα ερχόταν στις 7 Απριλίου!

Προκειμένου να μην διαχωριστούν τα δύο άκρως σημαντικά γεγονότα για τη χώρα, η Ιεραρχία υποχωρεί. Πολύ σύντομα αποφασίζει να χρησιμοποιήσει και αυτή το Γρηγοριανό ημερολόγιο για τις θρησκευτικές εορτές, με εξαίρεση τις κινητές (όπως π.χ. το Πάσχα). Ομάδες κληρικών και λαϊκών διαφωνούν στην εισαγωγή του νέου ημερολογίου, την οποία θεωρούν προδοσία της ορθόδοξης παράδοσης και ένδειξη υποταγής στον Πάπα που επιχειρεί δολίως να αφομοιώσει τα χριστιανικά δόγματα. Οι αντιδρώντες αποσχίζονται, θεωρώντας ότι αυτοί είναι οι Γνήσιοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί (Γ.Ο.Χ.). Έκτοτε, οι εν λόγω πιστοί αποκαλούνται «παλαιοημερολογήτες», χωρίς όμως να θεωρούνται ετερόδοξοι ή ετερόθρησκοι, παρά το γεγονός ότι δεν βρίσκονται σε κοινωνία με την κρατούσα Εκκλησία της Ελλάδας.

ΔΕΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕ LIKE ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK!

ΓΙΑΤΙ ΝΗΣΤΕΥΟΥΜΕ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ


Η καθιέρωση της Μεγάλης Τεσσαρακοστής ως περιόδου αυστηρής νηστείας και πνευματικής προπαρασκευής των πιστών πριν από το Πάσχα οφείλεται αναμφίβολα στην ανάγκη των πρώτων χριστιανών να ακολουθήσουν το παράδειγμα του ίδιου του Ιησού Χριστού, ο οποίος πριν αρχίσει τη δημόσια δράση Του προετοιμάσθηκε στην έρημο και νήστευσε για σαράντα ημέρες για να αντιμετωπίσει τους πειρασμούς του διαβόλου (Ματθ. δ´ 11). 

Γι’ αυτόν τον λόγο οι Πατέρες της Εκκλησίας παρομοιάζουν την περίοδο της Μ. Τεσσαρακοστής ως πνευματική έρημο, κατά τη διάρκεια της οποίας ο πιστός, ακολουθώντας το παράδειγμα του Κυρίου μας, οφείλει να τηρήσει αυστηρή νηστεία, λατρεύοντας ταυτόχρονα αδιάλειπτα τον Τριαδικό Θεό σε πνεύμα πλήρους ταπείνωσης. 

Ως περίοδος νηστείας θα πρέπει να είχε καθιερωθεί από τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους, με διαφορές στις κατά τόπους εκκλησίες, αναλόγως των τοπικών εθίμων. Για πρώτη φορά αναφέρεται στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο (325), ενώ σε κανόνες μεταγενέστερων τοπικών συνόδων καταφαίνεται και η αυστηρότητα της νηστείας. 

Κατά τη διάρκειά της οι πιστοί απέχουν από τροφές εξ αίματος (κρέας-ψάρι), ζωικής προέλευσης (γαλακτοκομικά προϊόντα-αυγά) και από την πόση οίνου. 

Εξαίρεση αποτελούν η ημέρα του Ευαγγελισμού στις 25 Μαρτίου και η Κυριακή των Βαΐων κατά τις οποίες επιτρέπεται η βρώση ψαριών. 

Κάθε Τετάρτη και Παρασκευή απέχουμε και από το λάδι.



Όλες οι Κυριακές των Νηστειών είναι αφιερωμένες σε μεγάλες εορτές της Ορθοδοξίας. Έτσι, η Α΄ Κυριακή των νηστειών, είναι η Κυριακή της Ορθοδοξίας κατά την οποία εορτάζεται η αναστήλωση των εικόνων (843). 

Η Β΄ Κυριακή των νηστειών είναι αφιερωμένη στην μνήμη του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης.

Η Γ΄ Κυριακή των νηστειών ονομάζεται Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως. Η προσκύνηση του Τίμιου Σταυρού προβάλλεται ως μέσο για την ενδυνάμωση των πιστών.

Η Δ΄ Κυριακή των νηστειών είναι ημέρα αφιερωμένη στη μνήμη του Αγίου Ιωάννη της «Κλίμακος», του περίφημου έργου που οι πιστοί οφείλουν να έχουν για βοήθημα στην ανοδική τους πορεία προς τον Ουρανό, με πνευματική άσκηση.

Η Ε΄ Κυριακή των νηστειών, είναι αφιερωμένη στην μνήμη της Οσίας Μαρίας της Αιγύπτιας, η οποία μετά από 30 χρόνια έκλυτου βίου, βαπτίσθηκε χριστιανή και ασκήτεψε. 


Το Σάββατο πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα είναι του Λαζάρου σε ανάμνηση του θαύματος της Ανάστασης του Λαζάρου από τον Χριστό. Τελευταία Κυριακή της Μεγάλης Σαρακοστής, είναι η Κυριακή των Βαΐων, αφιερωμένη στην θριαμβευτική είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα και της θριαμβευτικής υποδοχής που του επεφύλαξε ο λαός ραίνοντας τον με βάγια.

ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ:ΠΩΣ ΘΑ ΚΑΝΕΤΕ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΣΙΚΝΙΣΜΑ !


Η Πέμπτη της δεύτερης εβδομάδας του Τριωδίου (Κρεατινής) ονομάζεται Τσικνοπέμπτη ή Τσικνοπέμτη, επειδή την ημέρα αυτή όλα τα σπίτια ψήνουν κρέας ή λιώνουν το λίπος από τα χοιρινά και ο μυρωδάτος καπνός (τσίκνα) είναι διάχυτος παντού. 

Από αυτή την τσίκνα, λοιπόν, έχει πάρει και το όνομά της η Πέμπτη και λέγεται Τσικνοπέμπτη.

Με τον ερχομό της τσικνοπέμπτης μερικές συμβουλές γιατί λίγο ή πολύ όλοι κάτι θα ψήσουμε. 

ΜΠΡΙΖΟΛΑ


 
6 λάθη που μπορούν να σας... χαλάσουν τη μπριζόλα


Ίσως είναι λίγα τα φαγητά που μπορούν να ξεπεράσουν μια γευστική, ζουμερή και καλομαγειρεμένη μπριζόλα και αν το κρέας της είναι ποιοτικά καλό, δεν χρειάζεται τίποτα για να σας απογειώσει με τη γεύση της.


Παρ’ όλ’ αυτά, όσον αφορά την επιλογή και το μαγείρεμά της, λάθη γίνονται συχνά και από πολλούς. 

Γι’ αυτό ήρθε η ώρα να τα εντοπίσουμε, προκειμένου να τρώμε από δω και πέρα μόνο γευστικές και καλομαγειρεμένες μπριζόλες.


Λάθος #1: Ψωνίζετε από το σούπερ μάρκετ Λόγω του ότι η μπριζόλα χρειάζεται και γνώσεις, προτιμήστε τον κρεοπώλη της γειτονιάς σας, ο οποίος θα σας διαφωτίσει σχετικά με το ποια είναι τα καλύτερα κομμάτια και πώς να τα μαγειρέψετε. 

Ενδεχομένως να σας δώσει και διαφορετικά, πιο γευστικά κομμάτια που δεν δοκιμάζετε συχνά και να σας λύσει απορίες σχετικά με το τι πήγε στραβά την τελευταία φορά στο μαγείρεμα και τι πρέπει να προσέχετε.


Λάθος #2: Τη βάζετε κατευθείαν από το ψυγείο στο τηγάνι Όταν πρόκειται να μαγειρέψετε μπριζόλες, προγραμματίστε το και έχετε υπόψη ότι τα λεπτότερα κομμάτια χρειάζονται μισή ώρα εκτός ψυγείου πριν μαγειρευτούν, ενώ τα πιο χοντρά θέλουν περίπου 1 ώρα. 

Αν δεν τους δώσετε αυτό το χρόνο, αυξάνετε την πιθανότητα να μη μαγειρευτεί όσο πρέπει η μπριζόλα σας, διατηρώντας γκρι χρώμα στο εξωτερικό της και χάνοντας και σε εμφάνιση και σε γεύση.


Λάθος #3: Ρίχνετε λίγο αλάτι και πιπέρι Όσον αφορά το αλάτισμα και το πασπάλισμα της μπριζόλας με μπαχαρικά, πρέπει να μην είστε και τόσο φειδωλοί. 

Εκτός του ότι όλα αυτά βοηθούν στο σχηματισμό μιας πολύ γευστικής κρούστας, είναι απαραίτητα και στη διαμόρφωση της γεύσης της μπριζόλας σας κι αφού το εσωτερικό της δεν γίνεται να το πειράξετε, χρειάζεται να προσέξετε το εξωτερικό της και να το πασπαλίσετε όσο πρέπει. 

Αν η μπριζόλα σας είναι καλής ποιότητας, χρησιμοποιήστε μόνο αλάτι και πιπέρι, καθώς δεν χρειάζεται άλλα μπαχαρικά για να τη νοστιμίσουν και να… αποπροσανατολίσουν τη γεύση σας.


Λάθος #4: Μαγειρεύετε δια της… αφής Μερικοί σεφ καταλαβαίνουν πότε έχει «γίνει» μια μπριζόλα, απλώς αγγίζοντάς την, κάτι το οποίο είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο. Όλοι οι υπόλοιποι, ωστόσο, δεν έχουν την ίδια εμπειρία και τις περισσότερες φορές πέφτουν έξω ακολουθώντας αυτό τον τρόπο. 
Το καλύτερο είναι να κινηθείτε βάσει της θερμοκρασίας της κι αν έχει κάνει υπέροχη κρούστα, αλλά δεν έχει πιάσει ακόμη θερμοκρασία, βγάλτε τη από το τηγάνι και βάλτε τη στο φούρνο στους 200 βαθμούς, έτσι ώστε να τελειώσει το ψήσιμό της σωστά, χωρίς να σας βγει πολύ σκούρα.


Λάθος #5: Την κόβετε κατευθείαν Ένας κανόνας που αρκετοί δεν ακολουθούν ποτέ είναι ότι δεν πρέπει να κόβουμε τη μπριζόλα μας κατευθείαν μόλις τη βάλουμε στο πιάτο μας. Χρειάζεται λίγο χρόνο προκειμένου να ανακατανεμηθούν οι χυμοί της και να «ξεκουραστεί». Μια λεπτή μπριζόλα χρειάζεται 5-10 λεπτά και μια πιο παχιά 10-15 λεπτά. Και μη φοβάστε. Δεν θα σας κρυώσει.


Λάθος #6: Την κόβετε λάθος Φτάσατε ως εδώ, έχετε ψήσει την τέλεια μπριζόλα και την κόβετε… άτσαλα. Όχι! 

Η μπριζόλα χρειάζεται να κοπεί κάθετα στο φυσικό της σχήμα, έτσι ώστε να κοπεί ευκολότερα, να έχει καλύτερη όψη και τελικά καλύτερη υφή.

ΛΟΥΚΑΝΙΚΟ


Ψήσιμο στο τηγάνι

* Μία κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο αρκεί για να ψήσετε τα λουκάνικα σε ένα αντικολλητικό τηγάνι. Αλλά επειδή το λουκάνικο βγάζει και το δικό του λίπος μπορούν να ψηθούν και χωρίς καμία λιπαρή ουσία.


* Προσέχετε να τα χαράξετε και να τα γυρίζετε ώστε να ροδίσουν από όλες τις πλευρές.

* Εναλλακτικά μπορείτε να τα κόψετε σε ροδέλες και να τα σοτάρετε μαζί με πράσο και κρεμμύδι. Οι γεύσεις και τα αρώματα που θα βγουν δημιουργούν το ιδανικό ορεκτικό για το τραπέζι της Τσικνοπέμπτης.


Ψήσιμο στο φούρνο


* Τα λουκάνικα ψήνονται και σε προθερμασμένο (στους 190ο C) φούρνο, σε ένα αντικολλητικό ταψάκι ή σε ένα μαντεμένιο τηγάνι στο φούρνο. Χαράξτε τα ή κόψτε τα σε ροδέλες και ψήστε τα για μισή ώρα το πολύ.


* Μια άλλη εναλλακτική είναι να τυλίξετε τα λουκάνικα με τη λαδόκολλα, αφού τα περιλούσετε με λίγο λάδι, λεμόνι και μουστάρδα (και αφού τα χαράξετε) και να τα ψήσετε για 30 λεπτά στους 180ο C σε προθερμασμένο φούρνο. Λίγο πριν ψηθούν, ανοίξτε τη λαδόκολλα να πάρουν χρωματάκι.

Ψήσιμο στη σχάρα

* Θυμηθείτε να τρυπήσετε τα λουκάνικα με ένα πηρούνι σε αρκετά σημεία, ώστε να βγει το λίπος έξω και να μη σκάσουν στο ψήσιμο.


* Ο χρόνος ψησίματος εξαρτάται από το πόσο χοντρά είναι τα λουκάνικα, αλλά και από την ένταση της φωτιάς και την απόσταση που έχει η σχάρα μας από τη φωτιά. Γενικά, όμως, υπολογίστε ότι θέλουν γύρω στα 10-15 λεπτά.

ΠΑΪΔΑΚΙΑ 


 
ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ

Φροντίζουμε να αγοράσουμε παϊδάκια από μικρό αρνί και να είναι λεπτά κομμένα, ένας καλός χασάπης θα τα κόψει σωστά. 

Πριν ανάψουμε την φωτιά στην ψησταριά, πλένουμε τα παϊδάκια και τα αφήνουμε να στραγγίσουν. 

Στην συνέχεια αναμιγνύουμε καλά το αλάτι με το πιπέρι και αλατοπιπερώνουμε τα παϊδάκια. Τα σκεπάζουμε μέχρι να ανάψουμε τα κάρβουνα στην ψησταριά μας.

ΨΗΣΙΜΟ

Βάζουμε την σχάρα ψησίματος στην ψησταριά μας πάνω απ’ τα κάρβουνα και πριν κάψει τοποθετούμε τα παϊδάκια. 

Επειδή η φωτιά θα είναι δυνατή πρέπει να γυρίζουμε τα παϊδάκια 2-3 φορές ή περισσότερες για να μην μας καούν. 

Για να παραμείνουν ζουμερά και πολύ γευστικά, δεν πρέπει να τα ξεροψήσουμε. 
Τα βγάζουμε,  ρίχνουμε λεμόνι (προαιρετικά) και τα σερβίρουμε ζεστά. 

ΚΑΛΟ ΤΣΙΚΝΙΣΜΑ !!!

Φενγκ Σούι: Τα Γρουσούζικα Πράγματα Που Έχουμε Στο Σπίτι Και Φέρνουν Κακοτυχία.


Ένα σπίτι πρέπει να είναι γεμάτο θετική ενέργεια. Επομένως πετάξτε από το σπίτι σας τα γρουσούζικα πράγματα τα οποία σύμφωνα με το φενγκ σούι δεν πρέπει με τίποτα να βρίσκονται σε αυτό.
Άδειες κουνιστές καρέκλες Άσχημα τα νέα. Οι Ιρλανδοί πιστεύουν πως μια άδεια κουνιστή καρέκλα προσκαλεί τις σκοτεινές δυνάμεις να κάτσουν σε αυτήν. Ακόμα χειρότερα: Αν η καρέκλα κουνιέται από μόνη της αυτό σημαίνει πως κάποιο κακό πνεύμα έχει ήδη κάτσει σε αυτήν πράγμα που μπορεί να φέρει κακή τύχη στην οικογένεια.

Σπασμένα πιάτα και ποτήρια Με το που θα σπάσει έστω και λίγο κάποιο πιάτο ή ποτήρι καλό είναι να το πετάξετε αμέσως. Γιατί; Σύμφωνα με το φενγκ σούι τα πιάτα συμβολίζουν την ευημερία και την οικογένεια. Όταν τρώτε σε σπασμένα ή ραγισμένα πιάτα προσελκύετε προβλήματα και αποτυχίες στη ζωή σας.


Φυτά που έχουν μαραθεί Αν ξεχνάτε να ποτίζετε τα φυτά σας και τα φύλλα τους αρχίσουν και γίνονται καφέ έχει έρθει ή ώρα να τα αποχαιρετήσετε. Θεωρείται κακή τύχη να έχετε φυτά “πεθαμένα” στο σπίτι σας.


Μια μαύρη πόρτα Μπορεί να πιστεύετε πως μια μαύρη πόρτα μπορεί να δείχνει σικ αλλά σύμφωνα με το κινέζικο φενγκ σούι, μια μαύρη πόρτα προσελκύει κακή τύχη στο σπίτι. Αυτό δεν ισχύει αν η πόρτα σας κοιτάει προς το βορρά.


Ένα παλιό ημερολόγιο Ή ακόμα και ένα ημερολόγιο που δείχνει τη λάθος μέρα ή το λάθος μήνα. Μιας και αυτό το αντικείμενο υπάρχει για να δείχνει το χρόνο που περνάει, αν το χρησιμοποιείτε με λάθος τρόπο λέγεται ότι μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη ζωή σας.


Ένα σπασμένο ρολόι Φυσικά και είναι κακό φενγκ σούι να έχετε σπασμένα πράγματα στο σπίτι σας. Αν όμως, έχετε συγκεκριμένα ένα ρολόι το οποίο είναι σπασμένο, αυτό μπορεί να φέρει θάνατο στην οικογένειά σου. Τουλάχιστον αυτό πίστευαν οι άνθρωποι τον 19ο αιώνα.

ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΝΙΖΕΙ ΤΟ ΤΖΑΚΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ


Το τζάκι λειτουργεί με μία σχετικά απλή λογική.

Όταν το ανάβουμε το τζάκι ή την ξυλόσομπα ο ζεστός αέρας κατευθύνεται προς τα πάνω -προς την καμινάδα- από το μπουρί (ο ζεστός αέρας είναι πιο ελαφρύς από τον κρύο).

Τα ξύλα για να καούν, χρειάζονται "φρέσκο αέρα" τον οποίον παίρνουνε μέσα από το χώρο μας που εισέρχεται στην εστία.


Αν για κάποιον λόγο η ροή αυτή του αέρα δεν είναι σχετικά "δυνατή", τότε μπορεί το τζάκι να καπνίσει μέσα στο σπίτι.


Τι συμβαίνει δηλαδή; Η κάπνα και ο ζεστός αέρας από το κάψιμο των ξύλων δεν οδηγείται ολοκληρωτικά προς τα πάνω και έξω, αλλά μέσα στο χώρο μας.


Οπότε αυτό που θα πρέπει να αντιληφθείτε, είναι ότι υπάρχει "προβληματική ροή" και για κάποιον λόγο δεν μπορεί να ρουφηχτεί όλη η κάπνα και ο ζεστός αέρας προς τα πάνω και έξω μέσω του μπουριού και της καμινάδας. Εκεί λοιπόν θα πρέπει να επικεντρωθούμε.


Τώρα, ας δούμε πιο συγκεκριμένα γιατί το τζάκι καπνίζει:


» μπορεί η καμινάδα να ψιλοβούλωσε πχ από κάποια φωλιά πουλιών, και να μην "τραβάει" καλά


» μπορεί να μπούκωσε το μπουρί και η καμινάδα από την κάπνα, απλά καθαρίστε τα


» δοκιμάστε να δώσετε ύψος στην καμινάδα σας: μπορεί να υπάρχουν εμπόδια και να μην μπορεί να δημιουργηθεί σχετικά έντονο "ρεύμα αέρα" ώστε να "τραβάει" καλύτερα


» δείτε αν λειτουργεί καλά το καπάκι(αν έχετε) που ανοίγει - κλείνει τη διέξοδο προς την καμινάδα. Με την πάροδο του χρόνου, υπάρχει περίπτωση να μην ανοίγει επαρκώς, ελέγξτε το


» αν αντί για καμινάδα έχετε καπελάκι, δοκιμάστε να το αντικαταστήσετε με κάποιο καλύτερο μιας και υπάρχει περίπτωση να εμποδίζει τη ροή του ζεστού αέρα αν αυτή είναι μεγάλη κι έτσι να "μπουκώνει το τζάκι"


» μπορεί να υπάρχουν ρεύματα αέρα μέσα στο χώρο σας. Δοκιμάστε να έχετε κλειστά παράθυρα και κλειστές διάφορες συσκευές που προκαλούν τέτοια ρεύματα, όπως πχ κλιματιστικό, απορροφητήρας (sos εδώ, είναι η πιο κλασσική αιτία ο απορροφητήρας!), κλπ


» αν καπνίζει το τζάκι ενώ φυσάει πολύ, τότε θα πρέπει να αλλάξετε καμινάδα ή αν δεν έχετε καμινάδα, τότε αντικαταστήστε το καπελάκι με κάποιο άλλο καλύτερο


» αν κάπνιζε από πάντα, μπορεί η εστία να έχει δυσανάλογα μεγάλο μέγεθος σε σχέση με τη δυνατότητα απορρόφησης από το μπουρί και την καμινάδα, απλά δοκιμάστε να μειώσετε τον αριθμό των κούτσουρων που καίνε


Γενικά να ξέρετε πως πολύ σημαντικός παράγοντας που μπορεί να κάνει και ένα καλό τζάκι να καπνίσει, είναι τα ρεύματα αέρος μέσα στο σπίτι από ανοιχτές μπαλκονόπορτες κλπ.

Μπορεί να μην τα καταλαβαίνουμε όμως υπάρχουν και παίζουν πολλές φορές σημαντικό ρόλο στο να κάνουν να καπνίζει το τζάκι, ακόμα κι αν η κατασκευή του είναι πολύ καλή.

Savoir vivre: Πως κρατάμε τα μαχαιροπίρουνα όταν τρώμε


Πάμε να δούμε τους βασικούς κανόνες, όσον αφορά τη χρήση των μαχαιροπίρουνων κατά τη διάρκεια του γεύματος. Αν και η απόλαυση ενός γεύματος κρίνετε από το κατά πόσο αισθανόμαστε άνετα στο τραπέζι, κάποιες λεπτομέρειες τύπου ''πως κρατάμε τα μαχαιροπίρουνα'' ή ''πως τοποθετούμε τα μαχαιροπίρουνα στο πιάτο όταν κάνουμε μια μικρή παύση κατά τη διάρκεια του γεύματος'', ενδεχομένως να μας προκαλούν αμηχανία και να αισθανόμαστε άβολα. 

Για να αποκλείσουμε αυτό το ενδεχόμενο, ελάτε να σας δείξω κάποια παραδείγματα για το πως είναι ο σωστός τρόπος που πρέπει να κρατάμε τα μαχαιροπίρουνα όταν τρώμε, αλλά και το πως συμπεριφερόμαστε με αυτά κατά τη διάρκεια του φαγητού.

Καταρχάς δε κρατάμε τα μαχαιροπίρουνα σαν να είναι σημαίες, αλλά ούτε και κάνουμε χειρονομίες με αυτά. Με το δεξί χέρι κρατάμε το μαχαίρι με την λεπίδα προς τα κάτω, τον αντίχειρα τοποθετημένο στη κορυφή της λαβής και τον δείκτη πάνω από την λεπίδα. Με το αριστερό χέρι κρατάμε το πιρούνι με τα δόντια προς τα κάτω, τον αντίχειρα τοποθετημένο στη δεξιά πλευρά του πιρουνιού και τον δείκτη πάνω από την λαβή στο σημείο που τελειώνει η λαβή του πιρουνιού.

Σταθεροποιούμε το φαγητό στο πιάτο με το πιρούνι και κόβουμε με το μαχαίρι ένα μικρό μέγεθος κάθε φορά. Αφού κόψουμε το φαγητό, το μαχαίρι παραμένει στο δεξί χέρι και το πιρούνι στο αριστερό και με το μαχαίρι σπρώχνουμε το φαγητό προς το πιρούνι. Τα δόντια του πιρουνιού παραμένουν προς τα κάτω ακόμα και όταν φέρουμε το φαγητό στο στόμα.

 Τρόπος Α: Με αυτό τον τρόπο τοποθετούμε το μαχαιροπίρουνο στο πιάτο, όταν δεν έχουμε τελειώσει το φαγητό. Να θυμάστε τους δείκτες του ρολογιού, η λαβή του πιρουνιού είναι στην ώρα 8 και η λαβή του μαχαιριού είναι στην ώρα 4. Όταν ο σερβιτόρος δει αυτό τον τρόπο τοποθέτησης, δεν υπάρχει περίπτωση να μαζέψει το πιάτο σας.

Τρόπος Β: Το γεύμα μας τελείωσε και δεν θα συνεχίσουμε άλλο να τρώμε. Με τις λαβές του πιρουνιού και του μαχαιριού τοποθετημένα παράλληλα στο πιάτο στις 5 η ώρα, ο σερβιτόρος θα αποσύρει το πιάτο σας.


s.o.s Τα δόντια του πιρουνιού είναι πάντα στραμμένα προς τα κάτω και ποτέ οι λάβες των μαχαιροπίρουνων δεν αγγίζουν το τραπεζομάντηλο.

ΔΕΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕ LIKE ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK!

ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΦΑΓΗΤΑ ΨΗΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟΥΣ 180 ΒΑΘΜΟΥΣ ΚΕΛΣΙΟΥ


Μπισκότα, σπανακόπιτες και γίγαντες, όλα ψήνονται στο φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου. Έχεις αναρωτηθεί ποτέ πώς γίνεται όλα να χρειάζονται την ίδια θερμοκρασία; Ε λοιπόν η επιστήμη μάς έδωσε για μία ακόμη φορά την απάντηση. Ο “μαγικός” αυτός αριθμός προκύπτει από την αντίδραση εκείνη που ακούει στο όνομα Maillard, η οποία πήρε το όνομά της από τον Γάλλο φαρμακοποιό, Louis Camille Maillard.

Όπως αναφέρει το olivemagazine.gr, «Χωρίς τη χημεία του Maillard δεν θα είχαμε σκούρο ψωμί ή χρυσαφιά γαλοπούλα, τα κέικ και τα αρτοσκευάσματά μας θα ήταν χλωμά και αναιμικά και θα χάναμε το ξεχωριστό χρώμα της γαλλικής κρεμμυδόσουπας” Με απλά λόγια, αυτή είναι η αντίδραση που είναι υπεύθυνη για το καφέ χρώμα της πρωτεΐνης και των σακχάρων, που συμβαίνει περίπου στους 180 βαθμούς.

Πριν από δεκαετίες, οι φούρνοι δεν είχαν ούτε καν ακριβείς μετρητές θερμοκρασίας, επομένως οι συνταγές απαιτούσαν απλά χαμηλή, μέτρια ή υψηλή θερμοκρασία. Αν παρατηρήσεις οι 180 βαθμοί βρίσκονται συνήθως στο μέσο των διαθέσιμων θερμοκρασιών στους περισσότερους φούρνους, κοινώς αποτελεί μέτρια θερμοκρασία.

Μπορεί τα περισσότερα φαγητά να μαγειρεύονται στους εν λόγω βαθμούς, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θα πρέπει να τους επιλέγουμε με κλειστά τα μάτια. Πολλά φαγητά, όπως το ψωμί, ίσως χρειάζονται υψηλότερη θερμοκρασία για να φουσκώσουν ή χαμηλότερη για να μην καούν, όπως το κοτόπουλο με πέτσα.

ΤΑ ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ.


Τα Θεοφάνεια ή Επιφάνεια, αλλά και Θεοφάνια ή Φώτα όπως λέγονται, εορτάζονται στις 6 Ιανουαρίου, σε ανάμνηση της Βάπτισης του Ιησού Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό, από τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο ή Βαπτιστή.

Το όνομα Θεοφάνεια, σημαίνει φανέρωση - αποκάλυψη του Θεού και αναφέρεται, σύμφωνα με τις Γραφές, στην φανέρωση της Αγίας Τριάδας που έγινε κατά την Βάπτιση του Χριστού.

Κατά τις ευαγγελικές περικοπές, στις αρχές του 30ου έτους της ηλικίας του Ιησού, ο Ιωάννης ο Πρόδρομος, ο επονομαζόμενος στη συνέχεια Βαπτιστής, βρίσκεται στην έρημο, ασκητεύοντας και κηρύττοντας το βάπτισμα μετανοίας.

Λίγο πριν ο Ιησούς να ξεκινήσει τη διδασκαλία του, ο Ιωάννης ο Πρόδρομος εγκατέλειψε την έρημο και εγκαταστάθηκε στις όχθες του Ιορδάνη ποταμού.

Εκεί συνέχιζε το κήρυγμα για την έλευση του Σωτήρα, καλώντας τους ανθρώπους να μετανοήσουν και συγχρόνως βάπτιζε πολλούς από αυτούς, που έρχονταν να τον ακούσουν.

Στον Ιορδάνη πήγε και τον συνάντησε ο Χριστός και όταν ο Ιωάννης ο Βαπτιστής τον είδε, είπε: «Ίδε ο αμνός του Θεού, ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου».

Ο Ιησούς Χριστός του ζήτησε να Τον βαπτίσει, μα ο Άγιος, αναγνωρίζοντάς Τον, αρνήθηκε λέγοντας ότι ο ίδιος έχει ανάγκη να τον βαπτίσει Εκείνος και ότι αυτός δεν τολμά να Τον βαπτίσει. 

Ο Ιησούς, του είπε ότι έτσι πρέπει να γίνει, για να εκπληρώσει κάθε εντολή του Θεού και να εκπληρωθεί η θεία οικονομία για την σωτηρία του ανθρώπου.

Τότε ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, βάπτισε τον Ιησού Χριστό στα νερά του Ιορδάνη ποταμού.

Τη στιγμή της Βάπτισης κατέβηκε από τον ουρανό το Άγιο Πνεύμα υπό μορφή περιστεράς στον Ιησού, ενώ ταυτόχρονα ανοίχθηκαν οι ουρανοί και ακούσθηκε η φωνή του Θεού Πατέρα, που έλεγε ότι:

«Ούτος εστίν ο Υιός μου ο αγαπητός εν ω ευδόκισα». «Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός» με τον οποίο θα γίνει η σωτηρία των ανθρώπων.

Φανερώνονται έτσι, τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος και επιπλέον με την εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος πάνω από τον Ιησού, δεν αφήνεται περιθώριο σε κανέναν απ' τους παρευρισκόμενους, να θεωρήσει λανθασμένα ότι ο Μεσσίας είναι ο Ιωάννης ο Πρόδρομος και όχι ο Ιησούς Χριστός. 


Ακόμη ο άγιος Δαμασκηνός αναφέρει ότι το Άγιο Πνεύμα εμφανίστηκε με μορφή περιστεράς επειδή όπως περιστέρι είχε δείξει στον Νώε το τέλος του κατακλυσμού, έτσι τώρα με την Βάπτιση του Χριστού και την εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος "εν είδει Περιστεράς" μπαίνει τέλος στον κατακλυσμό των αμαρτιών.


Κοντάκιο:

''Επεφάνης σήμερον τη οικουμένη και το Φως Σου Κύριε εσημειώθη εφ΄ ημάς εν επιγνώσει υμνούντας Σε. Ήλθες εφάνης το Φως το απρόσιτον ''

Τέλος με την Βάπτιση του Κυρίου μας στον Ιορδάνη ποταμό αγιάζονται τα ύδατα.


Απολυτίκιο:

«Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε, η της Τριάδος εφανερώθη προσκύνησις του γαρ Γεννήτορος η φωνή προσεμαρτύρει Σοι, αγαπητόν Σε Υιόν ονομάζουσα και το Πνεύμα εν είδει περιστεράς εβεβαίου του λόγου το ασφαλές. 
Ο επιφανείς Χριστέ ο Θεός, και τον κόσμον φωτίσας, δόξα Σοι.»



ΔΕΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕ LIKE ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK!
© all rights reserved
made with by templateszoo